Astrid Lindgren
Ronja de roversdochter (Ronja Rövardotter, Zweden, 1981)
Vertaald uit het Zweeds door Rita Törnqvist-Verschuur
Aaahh, Ronja de roversdochter... Heerlijk boek. Ik had hem jaren geleden met Rozanne gelezen en nu was Annika aan de beurt.
Ronja is de dochter van roverhoofdman Mattis en zijn vrouw Lovis. Zij wonen samen met de hele roversbende in de burcht van Mattis.
Mattis heeft een aartsvijand: de hoofdman van de andere roversbende, Borka. En laat deze bende nou net zijn intrek hebben genomen in de andere helft van de burcht, die ooit door een blikseminslag in tweeën was gesplitst.
Als Ronja oud genoeg is, mag ze er in haar eentje op uit om het bos te verkennen. Daar zwerft ze hele dagen rond en komt pas ‘s avonds weer terug. Op een dag ontmoet ze een jongen, Birk, de zoon van Borka. In het begin moet ze uiteraard niets van hem hebben. Maar vrij snel raken ze aan elkaar verknocht en trekken ze er samen dagelijks op uit.
Als Mattis erachter komt, dat Borka en zijn bende in zijn burcht wonen, escaleert de boel en besluiten Ronja en Birk samen in het bos te gaan wonen, in de berengrot.
Ik vind dit een fantastisch boek. Astrid Lindgren beschrijft uitvoerig hoe de kinderen overleven in het bos en wat voor avonturen ze daar beleven. Hoe ze bevriend raken met een aantal wilde paarden, hoe ze moeten uitkijken voor de enge vogelheksen en hoe ze genieten van de zomer. Zo’n avontuur wil elk kind toch wel beleven?
Het boek is verfilmd. We hebben de dvd laatst in de bieb zien staan en ik denk dat we die binnenkort gaan bekijken.
'Cultuur' betekent volgens de Dikke van Dale onder meer: 6 de beschavingstoestand m. betr. t. een bep. volk of een bep. tijd; 7 het geheel van de manifestaties van kunst, ontspanning en vermaak. Volgens Wikipedia: In brede zin wordt het gebruikt voor alles wat door de samenleving wordt voortgebracht; ‘cultuur’ wordt dan tegenover ‘natuur’ gesteld. Een vrij breed begrip dus. Dat is mooi: dan is er lekker veel om over te schrijven.
maandag 16 juni 2014
Hoe overleef ik... zonder internet???
Donderdag
Help! Ons internet ligt eruit. Al sinds zes uur gisteravond. En de vaste telefoon dan natuurlijk ook meteen. De televisie doet het wonderlijk genoeg nog wel. De zenders die we eerst niet konden ontvangen (RTL4, RTL5 en Veronica) hebben we nu ineens wel, maar nu ligt Nederland 3 er weer uit. Wàààt??!! Zitten we helemaal klaar voor ons uurtje Klokhuis, Jeugdjournaal, Brugklas, is de zender gewoon verdwenen. De belangrijkste van de hele televisie! Had 1 eraf gegooid; we kijken toch geen voetbal.
Don dacht eerst dat het aan de provider lag en dat het vanzelf wel weer goed zou komen. Maar vanmiddag toch maar gebeld (mobiel uiteraard) en toen bleek dat er een monteur moet komen. Aanstaande maandag. Wàààt??!! Nog vier dagen zonder internet? Hoe ga ik dat overleven???
De meiden vinden het wel grappig om te zien hoe ontredderd ik ben zonder internet. Rozanne zei: ‘Nou, maar goed dat je niet vroeger leefde, toen bestònd er nog geeneens internet!’ Haha, voor die meiden hebben de computer, mobieltjes en internet altijd al bestaan. Ze kunnen zich niet indenken dat ik zonder deze dingen ben opgegroeid. Maar als je er eenmaal aan gewend bent, is het moeilijk om een paar dagen zonder te doen.
Internet zit zó in mijn leven verweven. Ik volg een aantal blogs, ik check onze bankrekening en kijk waar het geld naartoe verdwenen is, check mijn mail, stuur zelf wat mailtjes, zet een bericht op mijn blog, kijk op facebook, vraag een adres aan bij postcrossing, registreer een ontvangen kaart bij postcrossing, kijk wanneer de biebboeken terug moeten zijn en kijk meteen even of ze dat ene boek hebben, doe wat achtergrondresearch voor een nieuw bericht voor mijn blog, check buienradar voor ik vertrek...
En als dat allemaal ineens niet meer kan, blijf je een beetje bevreemd achter. Dan lees je de (papieren) krant van A tot Z en kom je ineens toe aan de badkamer en de tuin die beide heel erg een grote beurt nodig hebben. Gaan de kinderen aan tafel zitten spelen en ga ik erbij zitten om te kletsen... Misschien is het toch zo slecht nog niet, een paar dagen zonder internet.
Vrijdag
Tweede internetloze dag. Ik had even op WeatherPro willen kijken wat voor weer het komend weekend wordt. En er is een kaartje gearriveerd uit Sint-Petersburg. Kan ik niet registreren. Maandag pas. Hoop ik.
Maandag
Maandag is gearriveerd en blijkbaar kan ik een aantal dagen zonder internet overleven. Vanmorgen om twaalf uur stond de monteur voor de deur toen ik terugkwam van boodschappen doen. (Ja, sorry hoor, hij zou pas na enen komen.) Deze slimme meneer zag al snel wat er aan de hand was: onze kabelaansluiting was sterk verouderd. Vandaar ook dat we een aantal televisiezenders nooit hebben kunnen ontvangen. We hebben een heel oude televisie, echt nog zo’n bakbeest, en we dachten dat die er de oorzaak van was, dat we niet alles konden ontvangen, dat dat apparaat het gewoon niet aankon. Dat bleek dus niet zo te zijn; alle zenders doen het nu zonder morren. Maar goed, dat we nog geen nieuwe televisie hadden gekocht.
Dit akkefietje geeft wel aan, dat het dagelijkse leven in een aantal decennia enorm veranderd is. In de jaren ’80 moest je op de woensdagkrant wachten als je wilde weten welke films er dat weekend zouden draaien, of in een café een filmladder gaan halen. Toen was de bibliotheek je grootste bron van informatie. Daar moest je wel eerst helemaal naartoe. En hoe kwam je te weten of er ergens een interessante tentoonstelling was? Dat moest je dan toevallig in de krant hebben gelezen en hebben onthouden. Dat klinkt nu allemaal heel ingewikkeld. Maar ja, toen wisten we niet beter...
Help! Ons internet ligt eruit. Al sinds zes uur gisteravond. En de vaste telefoon dan natuurlijk ook meteen. De televisie doet het wonderlijk genoeg nog wel. De zenders die we eerst niet konden ontvangen (RTL4, RTL5 en Veronica) hebben we nu ineens wel, maar nu ligt Nederland 3 er weer uit. Wàààt??!! Zitten we helemaal klaar voor ons uurtje Klokhuis, Jeugdjournaal, Brugklas, is de zender gewoon verdwenen. De belangrijkste van de hele televisie! Had 1 eraf gegooid; we kijken toch geen voetbal.
Don dacht eerst dat het aan de provider lag en dat het vanzelf wel weer goed zou komen. Maar vanmiddag toch maar gebeld (mobiel uiteraard) en toen bleek dat er een monteur moet komen. Aanstaande maandag. Wàààt??!! Nog vier dagen zonder internet? Hoe ga ik dat overleven???
De meiden vinden het wel grappig om te zien hoe ontredderd ik ben zonder internet. Rozanne zei: ‘Nou, maar goed dat je niet vroeger leefde, toen bestònd er nog geeneens internet!’ Haha, voor die meiden hebben de computer, mobieltjes en internet altijd al bestaan. Ze kunnen zich niet indenken dat ik zonder deze dingen ben opgegroeid. Maar als je er eenmaal aan gewend bent, is het moeilijk om een paar dagen zonder te doen.
Internet zit zó in mijn leven verweven. Ik volg een aantal blogs, ik check onze bankrekening en kijk waar het geld naartoe verdwenen is, check mijn mail, stuur zelf wat mailtjes, zet een bericht op mijn blog, kijk op facebook, vraag een adres aan bij postcrossing, registreer een ontvangen kaart bij postcrossing, kijk wanneer de biebboeken terug moeten zijn en kijk meteen even of ze dat ene boek hebben, doe wat achtergrondresearch voor een nieuw bericht voor mijn blog, check buienradar voor ik vertrek...
En als dat allemaal ineens niet meer kan, blijf je een beetje bevreemd achter. Dan lees je de (papieren) krant van A tot Z en kom je ineens toe aan de badkamer en de tuin die beide heel erg een grote beurt nodig hebben. Gaan de kinderen aan tafel zitten spelen en ga ik erbij zitten om te kletsen... Misschien is het toch zo slecht nog niet, een paar dagen zonder internet.
Vrijdag
Tweede internetloze dag. Ik had even op WeatherPro willen kijken wat voor weer het komend weekend wordt. En er is een kaartje gearriveerd uit Sint-Petersburg. Kan ik niet registreren. Maandag pas. Hoop ik.
Maandag
Maandag is gearriveerd en blijkbaar kan ik een aantal dagen zonder internet overleven. Vanmorgen om twaalf uur stond de monteur voor de deur toen ik terugkwam van boodschappen doen. (Ja, sorry hoor, hij zou pas na enen komen.) Deze slimme meneer zag al snel wat er aan de hand was: onze kabelaansluiting was sterk verouderd. Vandaar ook dat we een aantal televisiezenders nooit hebben kunnen ontvangen. We hebben een heel oude televisie, echt nog zo’n bakbeest, en we dachten dat die er de oorzaak van was, dat we niet alles konden ontvangen, dat dat apparaat het gewoon niet aankon. Dat bleek dus niet zo te zijn; alle zenders doen het nu zonder morren. Maar goed, dat we nog geen nieuwe televisie hadden gekocht.
Dit akkefietje geeft wel aan, dat het dagelijkse leven in een aantal decennia enorm veranderd is. In de jaren ’80 moest je op de woensdagkrant wachten als je wilde weten welke films er dat weekend zouden draaien, of in een café een filmladder gaan halen. Toen was de bibliotheek je grootste bron van informatie. Daar moest je wel eerst helemaal naartoe. En hoe kwam je te weten of er ergens een interessante tentoonstelling was? Dat moest je dan toevallig in de krant hebben gelezen en hebben onthouden. Dat klinkt nu allemaal heel ingewikkeld. Maar ja, toen wisten we niet beter...
maandag 9 juni 2014
Film: Vampierzusjes
Enige jaren geleden heb ik met Rozanne één van de boeken van de Vampierszusjes gelezen, van de Duitse schrijfster Franziska Gehm. In augustus 2013 verscheen de film Vampierzusjes in de Nederlandse bioscopen en gisteravond hebben wij hem op dvd bekeken.
De familie Tepes bestaat uit een menselijke moeder, een vampiervader en een twaalfjarige half-vampiertweeling, de zusjes Dakaria en Silvania. Ze verhuizen vanuit Transylvanië, het land van hun vader, naar de thuisbasis van moeder: het menselijke Duitsland. Ze zullen zich moeten aanpassen, dus niet meer vliegen en geen levende insecten eten, en de doodskist mag niet in de woonkamer staan.
De meisjes zijn een tweeling, maar ze lijken totaal niet op elkaar. De assertieve Daka heeft veel weg van haar vader en is veel meer vampier dan de rustige, romantische Silvania die een jongere kopie van haar moeder is. Silvania wil graag menselijke vrienden maken, Daka vindt het heerlijk om ‘s nachts over de stad te vliegen. Eigenlijk wil de één volledig mens worden, de ander wil een echte vampier zijn. Dan komen ze te weten dat er een tovenaar in de stad woont, die hun hartewens in vervulling kan laten gaan.
Ik vind Vampierzusjes een leuke, originele film. De twee zusjes zijn frisse jonge meiden. Het is grappig om te zien hoe ze meer mens of meer vampier worden, hoe de één ineens niet meer zo goed kan vliegen terwijl de ander zich tegoed doet aan rauw vlees en vers bloed. Af en toe zingen ze een Transylvaans/Vampiers lied en dat klinkt zó mooi. Echt Oost-Europees.
Annika en Rozanne vonden de film ook leuk.
De familie Tepes bestaat uit een menselijke moeder, een vampiervader en een twaalfjarige half-vampiertweeling, de zusjes Dakaria en Silvania. Ze verhuizen vanuit Transylvanië, het land van hun vader, naar de thuisbasis van moeder: het menselijke Duitsland. Ze zullen zich moeten aanpassen, dus niet meer vliegen en geen levende insecten eten, en de doodskist mag niet in de woonkamer staan.
De meisjes zijn een tweeling, maar ze lijken totaal niet op elkaar. De assertieve Daka heeft veel weg van haar vader en is veel meer vampier dan de rustige, romantische Silvania die een jongere kopie van haar moeder is. Silvania wil graag menselijke vrienden maken, Daka vindt het heerlijk om ‘s nachts over de stad te vliegen. Eigenlijk wil de één volledig mens worden, de ander wil een echte vampier zijn. Dan komen ze te weten dat er een tovenaar in de stad woont, die hun hartewens in vervulling kan laten gaan.
Ik vind Vampierzusjes een leuke, originele film. De twee zusjes zijn frisse jonge meiden. Het is grappig om te zien hoe ze meer mens of meer vampier worden, hoe de één ineens niet meer zo goed kan vliegen terwijl de ander zich tegoed doet aan rauw vlees en vers bloed. Af en toe zingen ze een Transylvaans/Vampiers lied en dat klinkt zó mooi. Echt Oost-Europees.
Annika en Rozanne vonden de film ook leuk.
Boek: Het leven van Pi
Yann Martel
Het leven van Pi (Life of Pi, Canada, 2001)
Vertaald uit het Engels door Gerda Baardman en Tjadine Stheeman
Dit boek van de Spaanse auteur Yann Martel, woonachtig in Canada, vertelt het verhaal van Pi, een 16-jarige Indiase jongen die 227 dagen in een reddingssloep op de Grote Oceaan heeft rondgedobberd. Als gezelschap had hij een volwassen Bengaalse tijger.
De vader van Pi was directeur van een dierentuin in een dorpje in India. Op een gegeven moment besluit de familie naar Canada te vertrekken. Bijna alle dieren van de dierentuin gaan mee in het vrachtschip, waarmee ook Pi, zijn ouders en zijn broer reizen. Als dit schip vergaat, is Pi de enige mens die een reddingssloep weet te bereiken. Daarnaast komen er ook nog een zebra, hyena, orang-oetan en een Bengaalse tijger aan boord. Het duurt niet lang of alleen Pi en de tijger zijn over.
Hoe zij weten te overleven wordt op een magnifieke manier beschreven. Met alle gruwelijke details. Bijvoorbeeld over hoe Pi zijn eerste schildpad ving en doodde. Dat ging niet van een leien dakje en het arme beest moet behoorlijk geleden hebben, voor het Pi eindelijk lukte om hem te doden. Of over het gevecht tussen de tijger en een haai. De verteller beschrijft ook heel uitgebreid over de manier waarop Pi overleeft: hoe hij een vlot bouwt en voor beschutting tegen de regen zorgt, hoe hij aan zoet drinkwater komt en aan voedsel en hoe hij uit de klauwen van de tijger blijft. Ook over zijn gevoelens kom je alles te weten: hoe het voelt om bang - doodsbang - te zijn of om op sterven na dood te zijn. Aan het begin van het boek doe je als lezer aardig wat zoölogische kennis op, bijvoorbeeld over de leefwijze van de hyena.
Ik vond het een fascinerend boek. Binnenkort ga ik de verfilming ervan bekijken. Ik ben er heel nieuwsgierig naar hoe die zal zijn, vooral omdat het boek uit zoveel uitgebreide beschrijvingen bestaat. Is iets daarvan terug te zien in de film? Of laat hij alleen de gebeurtenissen zien? Wordt vervolgd...
Het leven van Pi (Life of Pi, Canada, 2001)
Vertaald uit het Engels door Gerda Baardman en Tjadine Stheeman
Dit boek van de Spaanse auteur Yann Martel, woonachtig in Canada, vertelt het verhaal van Pi, een 16-jarige Indiase jongen die 227 dagen in een reddingssloep op de Grote Oceaan heeft rondgedobberd. Als gezelschap had hij een volwassen Bengaalse tijger.
De vader van Pi was directeur van een dierentuin in een dorpje in India. Op een gegeven moment besluit de familie naar Canada te vertrekken. Bijna alle dieren van de dierentuin gaan mee in het vrachtschip, waarmee ook Pi, zijn ouders en zijn broer reizen. Als dit schip vergaat, is Pi de enige mens die een reddingssloep weet te bereiken. Daarnaast komen er ook nog een zebra, hyena, orang-oetan en een Bengaalse tijger aan boord. Het duurt niet lang of alleen Pi en de tijger zijn over.
Hoe zij weten te overleven wordt op een magnifieke manier beschreven. Met alle gruwelijke details. Bijvoorbeeld over hoe Pi zijn eerste schildpad ving en doodde. Dat ging niet van een leien dakje en het arme beest moet behoorlijk geleden hebben, voor het Pi eindelijk lukte om hem te doden. Of over het gevecht tussen de tijger en een haai. De verteller beschrijft ook heel uitgebreid over de manier waarop Pi overleeft: hoe hij een vlot bouwt en voor beschutting tegen de regen zorgt, hoe hij aan zoet drinkwater komt en aan voedsel en hoe hij uit de klauwen van de tijger blijft. Ook over zijn gevoelens kom je alles te weten: hoe het voelt om bang - doodsbang - te zijn of om op sterven na dood te zijn. Aan het begin van het boek doe je als lezer aardig wat zoölogische kennis op, bijvoorbeeld over de leefwijze van de hyena.
Ik vond het een fascinerend boek. Binnenkort ga ik de verfilming ervan bekijken. Ik ben er heel nieuwsgierig naar hoe die zal zijn, vooral omdat het boek uit zoveel uitgebreide beschrijvingen bestaat. Is iets daarvan terug te zien in de film? Of laat hij alleen de gebeurtenissen zien? Wordt vervolgd...
vrijdag 6 juni 2014
Film: Up
Vanavond mocht Annika kiezen welke film we gingen kijken tijdens de filmavond. Dat was lastig. Ik neem altijd films op van tv, vooral van Zapp. Maar dat zijn meestal hetzelfde soort films: Nederlands of Scandinavisch en verantwoord. Meestal vinden de meiden die wel redelijk leuk, maar nu had Annika zin in iets anders, vooral in iets spannenders. Gekeken of er bij UPC iets te huren viel. Daar ben ik eigenlijk op tegen, want als je dat een paar keer doet, gaat dat best in de papieren lopen. Maar we hebben geen leuke film kunnen vinden. Dus deed Annika een greep in onze eigen kast. Daar vond ze Up.
Deze animatiefilm uit 2009 vertelt het aandoenlijke verhaal van Carl Fredricksen, een oude man, die samen met zijn vrouw Elly een avontuurlijk leven had willen leiden. Ze zouden samen op een verlaten plek in Zuid-Amerika gaan wonen. Maar het leven ging voorbij en Elly stierf.
Als Carl uit zijn huis wordt gezet en naar het bejaardentehuis moet, besluit hij met behulp van hééééél veel heliumballonnen met huis en al alsnog naar Zuid-Amerika te vliegen. Er blijkt echter een verstekeling op de veranda te zitten: de jonge scout Russell. Bij toeval komen zo bijna precies op de plek terecht, waar Carl heen wilde. Daar lopen ze een reuzevogel, een pratende hond en een oude idool tegen het lijf. En dat leidt tot een groot avontuur.
Up is een mooie en bijzondere film. Niet alleen maar grappig, maar ook best wel zielig, vond Annika. En spannend. Een aanrader.
Deze animatiefilm uit 2009 vertelt het aandoenlijke verhaal van Carl Fredricksen, een oude man, die samen met zijn vrouw Elly een avontuurlijk leven had willen leiden. Ze zouden samen op een verlaten plek in Zuid-Amerika gaan wonen. Maar het leven ging voorbij en Elly stierf.
Als Carl uit zijn huis wordt gezet en naar het bejaardentehuis moet, besluit hij met behulp van hééééél veel heliumballonnen met huis en al alsnog naar Zuid-Amerika te vliegen. Er blijkt echter een verstekeling op de veranda te zitten: de jonge scout Russell. Bij toeval komen zo bijna precies op de plek terecht, waar Carl heen wilde. Daar lopen ze een reuzevogel, een pratende hond en een oude idool tegen het lijf. En dat leidt tot een groot avontuur.
Up is een mooie en bijzondere film. Niet alleen maar grappig, maar ook best wel zielig, vond Annika. En spannend. Een aanrader.
woensdag 4 juni 2014
Vangst van de week
Deze week heb ik zes kaarten ontvangen via Postcrossing. Zaterdag vier tegelijk (!) en gisteren twee. Eén kaartje is afkomstig uit India, één uit Indonesië, Taiwan, China en twee uit Rusland. De wereld in je brievenbus.
Dit is het kaartje uit India:
Grazende schapen, gekregen van Bharath.
Deze kwam uit Taiwan, van Rebecca:
Het schilderij 'Peupliers sur les Bords de l'Epte' (1891) van de Franse impressionistische schilder Claude Monet (1840-1926).
Impressionisme is een manier van schilderen waarbij het vooral gaat om de indruk - impressie - die een landschap of tafereel op de schilder maakt, over te brengen. Daardoor maken veel impressionistische werken een schetserige indruk: het gaat er niet om de werkelijkheid precies na te bootsen. Belangrijker zijn bijvoorbeeld licht en kleur.
Claude Monet kan worden gezien als de grondlegger van deze schilderstijl. De term 'impressionisme' is afgeleid van één van zijn schilderijen: Impression: soleil levant uit 1872. Aanvankelijk moest het grote publiek niets hebben van deze manier van schilderen. Impressionistische schilderijen kwamen terecht in de 'Salon des Refusés', een tentoonstelling waar werken hingen die waren geweigerd voor de toonaangevende 'Salon de Paris'. Er kwamen echter meer mensen kijken naar de 'mislukkelingen' dan naar de officiële tentoonstelling.
Eén van de kaartjes uit Rusland was deze:
Een mooi balletplaatje. Doet het altijd goed bij mij. Gekregen van Tanja.
Op de andere Russische kaart stond geen afzender:
Deze mooi aangeklede mevrouw is tsarina Maria Alexandrovna. Zij werd in 1824 geboren als Maria van Hessen-Darmstadt. Toen ze 14 was, ontmoette ze de Russische tsarevitsj (kroonprins bij de tsaren) Alexander II en ze trouwden toen zij nog maar 16 jaar oud was, op 16 april 1841. Samen kregen ze acht kinderen en op 18 februari 1855 werden ze tsaar en tsarina.
Maria Alexandrovna had een zwakke gezondheid en het vochtige klimaat van Sint-Petersburg maakte het er niet beter op. Haar echtgenoot had ondertussen meerdere minnaressen. Ze stierf in 1880.
Dit kaartje kwam uit Duitsland, van Sigrid:
Dit is het kaartje uit India:
Grazende schapen, gekregen van Bharath.
Deze kwam uit Taiwan, van Rebecca:
Het schilderij 'Peupliers sur les Bords de l'Epte' (1891) van de Franse impressionistische schilder Claude Monet (1840-1926).
Impressionisme is een manier van schilderen waarbij het vooral gaat om de indruk - impressie - die een landschap of tafereel op de schilder maakt, over te brengen. Daardoor maken veel impressionistische werken een schetserige indruk: het gaat er niet om de werkelijkheid precies na te bootsen. Belangrijker zijn bijvoorbeeld licht en kleur.
Claude Monet kan worden gezien als de grondlegger van deze schilderstijl. De term 'impressionisme' is afgeleid van één van zijn schilderijen: Impression: soleil levant uit 1872. Aanvankelijk moest het grote publiek niets hebben van deze manier van schilderen. Impressionistische schilderijen kwamen terecht in de 'Salon des Refusés', een tentoonstelling waar werken hingen die waren geweigerd voor de toonaangevende 'Salon de Paris'. Er kwamen echter meer mensen kijken naar de 'mislukkelingen' dan naar de officiële tentoonstelling.
Eén van de kaartjes uit Rusland was deze:
Een mooi balletplaatje. Doet het altijd goed bij mij. Gekregen van Tanja.
Op de andere Russische kaart stond geen afzender:
Deze mooi aangeklede mevrouw is tsarina Maria Alexandrovna. Zij werd in 1824 geboren als Maria van Hessen-Darmstadt. Toen ze 14 was, ontmoette ze de Russische tsarevitsj (kroonprins bij de tsaren) Alexander II en ze trouwden toen zij nog maar 16 jaar oud was, op 16 april 1841. Samen kregen ze acht kinderen en op 18 februari 1855 werden ze tsaar en tsarina.
Maria Alexandrovna had een zwakke gezondheid en het vochtige klimaat van Sint-Petersburg maakte het er niet beter op. Haar echtgenoot had ondertussen meerdere minnaressen. Ze stierf in 1880.
Dit kaartje kwam uit Duitsland, van Sigrid:
En dit is het kaartje dat ik kreeg vanuit West-Java, Indonesië, toegestuurd door Ratna:
Dit zijn wayang golek poppen. Daarmee worden poppenspelen opgevoerd. De meest bekende wayang poppen zijn de wayang kulit, tweedimensionale poppen die zijn gemaakt van leer en waarmee schimmenspelen worden opgevoerd. Wayang golek poppen zijn driedimensionaal en worden niet achter een laken vertoond.
zondag 1 juni 2014
Film: The Muppets
Walter is een beetje vreemd, klein mannetje dat opgroeit in een gewoon gezin. Zijn broer Gary is zijn beste vriend. Alleen wordt Gary steeds groter en Walter niet. Als hij op een dag op televisie een uitzending van The Muppets ziet, voelt hij zich meteen tot hen aangetrokken.
Gary is intussen volwassen en heeft al tien jaar een vriendin: Mary. Om dat te vieren gaan ze naar Los Angeles en Walter mag mee, tot geringe frustratie van Mary. Walter is echter door het dolle heen en wil heel graag de studio bezoeken waar de Muppet Show werd opgenomen.
Deze blijkt zwaar vervallen te zijn. En dan is er ook nog een schurk, Tex Richman, die de studio wil kopen, naar hij zelf zegt om er een museum van te maken, maar in werkelijkheid is hij van plan om de gebouwen te slopen omdat er olie onder zit. Het enige wat de studio kan redden is 10 miljoen dollar, zodat de Muppets hem terug kunnen kopen.
Walter haalt Kermit over om de Muppets weer bij elkaar te brengen, zodat ze nog één show kunnen maken om het geld bijeen te verdienen en zo de studio te redden. Walter, Gary en Mary helpen hem daarbij. De Muppets moeten worden opgespoord en overgehaald om mee te doen. Voor Miss Piggy moeten ze zelfs helemaal naar Parijs, waar ze redactrice is bij het gerenomeerde modeblad Vogue.
Uiteindelijk wordt er in grote haast een show in elkaar gedraaid. Ook Walter mag een act doen; hij blijkt namelijk een muppet te zijn. Zo vindt hij een nieuwe familie.
Alles lijkt dus goed te komen. Maar zou het lukken om op tijd het geld bij elkaar te krijgen?
The Muppets (2011) is een vrolijke musical met optredens van de oude, bekende Muppets.
De Muppets zijn een creatie van Jim Henson en zijn bekend van The Muppet Show. Deze werd gemaakt van 1976 tot 1981. Het verbaast me, dat de show slechts vijf jaar heeft bestaan. Voor mijn gevoel keek ik er mijn hele jeugd naar. Zijn ze misschien vaak herhaald?
Wist je trouwens dat de naam Muppets een samentrekking is van de Engelse woorden marionette en puppet?
Gary is intussen volwassen en heeft al tien jaar een vriendin: Mary. Om dat te vieren gaan ze naar Los Angeles en Walter mag mee, tot geringe frustratie van Mary. Walter is echter door het dolle heen en wil heel graag de studio bezoeken waar de Muppet Show werd opgenomen.
Deze blijkt zwaar vervallen te zijn. En dan is er ook nog een schurk, Tex Richman, die de studio wil kopen, naar hij zelf zegt om er een museum van te maken, maar in werkelijkheid is hij van plan om de gebouwen te slopen omdat er olie onder zit. Het enige wat de studio kan redden is 10 miljoen dollar, zodat de Muppets hem terug kunnen kopen.
Walter haalt Kermit over om de Muppets weer bij elkaar te brengen, zodat ze nog één show kunnen maken om het geld bijeen te verdienen en zo de studio te redden. Walter, Gary en Mary helpen hem daarbij. De Muppets moeten worden opgespoord en overgehaald om mee te doen. Voor Miss Piggy moeten ze zelfs helemaal naar Parijs, waar ze redactrice is bij het gerenomeerde modeblad Vogue.
Uiteindelijk wordt er in grote haast een show in elkaar gedraaid. Ook Walter mag een act doen; hij blijkt namelijk een muppet te zijn. Zo vindt hij een nieuwe familie.
Alles lijkt dus goed te komen. Maar zou het lukken om op tijd het geld bij elkaar te krijgen?
The Muppets (2011) is een vrolijke musical met optredens van de oude, bekende Muppets.
De Muppets zijn een creatie van Jim Henson en zijn bekend van The Muppet Show. Deze werd gemaakt van 1976 tot 1981. Het verbaast me, dat de show slechts vijf jaar heeft bestaan. Voor mijn gevoel keek ik er mijn hele jeugd naar. Zijn ze misschien vaak herhaald?
Wist je trouwens dat de naam Muppets een samentrekking is van de Engelse woorden marionette en puppet?
Abonneren op:
Posts (Atom)









